นายจ้างมิได้จัดให้ลูกจ้างหยุดพักผ่อนประจำปีเลยตั้งแต่ทำงานมา จนนายจ้างเลิกจ้าง

ถามว่า นายจ้างให้ลูกจ้างมีสิทธิหยุดพักผ่อนประจำปีๆ ละ 30 วัน โดยถือตามปีปฏิทิน จะสะสมวันหยุดประจำปีไม่ได้ ลูกจ้างทำงานมาตั้งแต่ปี 2539 และนายจ้างมิได้จัดให้ลูกจ้างหยุดพักผ่อนประจำปีเลยตั้งแต่ทำงานมา จนนายจ้างเลิกจ้างในวันที่ 27 พ.ย.2544 โดยมิได้กระทำความผิดตามข้อบังคับฯ ลูกจ้างจึงนำคดีไปฟ้องศาลวันที่ 20 ธ.ค.2544 เพื่อเรียกค่าทำงานในวันหยุดพักผ่อนประจำปีตั้งแต่ปี 2541 ถึงวันเลิกจ้าง

กรณีเช่นนี้ ลูกจ้างมีสิทธิเรียกร้องค่าทำงานในวัน หยุดดังกล่าว เพียงใด

คำตอบ กรณีดังกล่าวย่อมแสดงว่านายจ้างมิได้ปฏิบัติตามม.30 แห่ง พรบ.คุ้มครองแรงงานฯ ที่ให้นายจ้างต้องกำหนดให้ลูกจ้างได้หยุดพักผ่อนประจำปีในแต่ละปีที่ทำงาน หรือต้องตกลงกับลูกจ้างเพื่อกำหนดวันหยุดพักผ่อนประจำปีให้แก่ลูกจ้าง เมื่อลูกจ้างมิได้หยุดพักผ่อนประจำปีตามสิทธิ นายจ้างจึงต้องรับผิดจ่ายค่าทำงานในวันหยุดพักผ่อนประจำปีให้ลูกจ้างตาม ม.64 แต่สิทธิเรียกร้องในเงินดังกล่าวมีอายุความ 2 ปี ตาม ปพพ.ม.193/34(9) ซึ่ง ปี 2541 นั้น ลูกจ้างอาจใช้สิทธิเรียกร้องได้ตั้งแต่วันที่ 1 ม.ค.2542 เมื่อลูกจ้างฟ้องคดีเมื่อ 20 ธ.ค.2544 สิทธิเรียกร้องในปี  2541 จึงขาดอายุความ

ส่วนในปี 2542,2543 นับถึงวันฟ้องยังไม่ขาดอายุความ ลูกจ้างจึงมีสิทธิได้รับค่าทำงานในวันหยุดฯเท่ากับค่าจ้างปีละ 30 วัน รวมเป็น 60 วันและ ในปี 2544  ลูกจ้างถูกเลิกจ้างมิได้กระทำความผิดตามม.119 จึงมีสิทธิได้รับค่าจ้างฯตามส่วน ตาม ม.76 นับถึงวันเลิกจ้างวันที่ 27 พ.ย.2544 อีกเท่ากับ 27.249 วัน รวมแล้ว ลูกจ้างมีสิทธิได้รับค่าทำงานในวันหยุดพักผ่อนประจำปีฯ เท่ากับค่าจ้างรวม 87.249 วัน

เทียบ ฎีกา 8661/2547

(ตามฎีกา ลูกจ้างมีสิทธิได้ค่าจ้างเกือบหกหมื่นบาท เพราะมีค่าจ้างที่สูง)

สรุป คดีนี้เป็นตัวอย่างของการไม่จัดและไม่ใช้สิทธิเรียกร้องตามสิทธิและหน้าที่สำหรับวันหยุดพักผ่อนประจำปีสำหรับนายจ้างและลูกจ้างเป็นอย่างดี ?

สำนักงานสวัสดิการและคุ้มครองแรงงานจังหวัดเชียงใหม่ ที่ตั้ง ศาลากลางจังหวัด ชั้น 2 ถนนโชตนา ตำบลช้างเผือก อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ 50300
โทรศัพท์/โทรสาร 053 890 472     อีเมล์ chiangmai@labour.mail.go.th